Lemmensberg, Leuven

lemmensberg.jpg

Jacques Nicolas ‘Jaak’ Lemmens (Zoerle-Parwijs, 1823 – Zemst, 1881) was organist en componist. Hij kreeg zijn eerste muziekonderricht van zijn vader, die organist was. Lemmens volgde piano, orgel en compositie aan het conservatorium van Brussel, waarna hij zijn orgelstudies verder zette in Breslau (Polen) bij Adolf Hesse. In 1849 werd hij orgelleraar aan het conservatorium van Brussel, een functie die hij tot 1869 uitoefende. Daarna verbleef hij tien jaar in Londen. Tijdens die periode gaf hij orgelrecitals in diverse Engelse steden, en trad hij op als begeleider van zijn echtgenote, de Engelse sopraan Helen Sherrington. In 1879 keerde hij terug naar België op verzoek van de kerkelijke overheid, en stichtte hij in Mechelen een École de Musique Religieuse, die later achtereenvolgens het Hoger Interdiocesaan Instituut voor Kerkmuziek en het Lemmensinstituut werd genoemd. Sinds 1968 is het Lemmensinstituut in Leuven gevestigd.

Lemmensberg (Leuven) op Google maps
Biografie van Jacques Lemmens bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek

Strawinskylaan, Brecht

strawinsky

Igor Stravinsky (1882-1971) was een Russisch-Frans-Amerikaans componist, pianist en dirigent. Hij volgde privéonderwijs bij componist Nikolai Rimsky-Korsakov (1905-1908). Stravinsky kreeg internationale faam met drie balletten die in Parijs voor het eerst opgevoerd werden: De vuurvogel (1910), Petrouchka (1911), Lentewijding (Sacre du printemps) (1913). Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog trok hij naar Zwitserland en vestigde zich in 1920 in Frankrijk. Daar zou Stravinsky in dienst komen bij pianofabrikant Pleyel. In ruil voor de auteursrechten (op pianorollen) van zijn werk kreeg hij een maandloon en een studio waar hij kon componeren. In 1939 trok hij naar de Verenigde Staten waar hij in 1945 staatsburger werd. Stravinsky staat bekend als invloedrijke en vernieuwende componist, al telt zijn oeuvre ook traditioneler werk.

Strawinskylaan (Brecht) op Google maps

Rene de Clercqlaan, Leuven

Rene_de_Clercqlaan

René de Clercq (Declercq) (1877-1832) was een auteur van wie de gedichten door diverse componisten getoonzet zijn. De Clercq studeerde Germaanse filologie aan de universiteit van Gent. Hij engageerde zich voor de Vlaamse zaak. Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt hij activist, waardoor hij na de oorlog naar Nederland vlucht.

De Clercq schreef proza, poëzie en toneelstukken. Een aantal van zijn gedichten lieten zich door hun eenvoud in vorm en inhoud uitstekend toonzetten (onder anderen door Emiel Hullebroeck of Jef Van Hoof): onder meer Tineke van Heule, Daar is maar één Vlaanderen, De gilde viert, Moederke alleen. Deze liederen pasten in de liedbeweging die middels een Nederlandstalig repertoire het Vlaams engagement wilde aanwakkeren.

Rene de Clercqlaan (Leuven) op Google maps

Auberlaan, Anderlecht

Auber

Daniel-François-Esprit Auber (1782-1871) was een Frans componist van voornamelijk komische opera’s. Auber volgde muziekonderwijs bij onder anderen Luigi Cherubini (1760-1842). Hij legde zich toe op het componeren van succesrijke komische opera’s waarvoor Eugène Scribe (1791-1861) sinds 1822 de libretti schreef.
Met de opera La muette de Portici (1828) (libretto van Germain Delavigne en Scribe) is hij een wegbereider van de ‘grand opera’. Deze opera wordt een groot succes in Europa. Tijdens de opvoering in de Muntschouwburg (25 augustus 1830) gaf het duet Amour sacré de la patrie aanleiding tot rellen tegen het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden.

Auberlaan (Anderlecht) op Google maps

Karel Mirystraat, Gent

karel_miry.jpg

Karel Miry (1823-1889) was componist, dirigent en docent die voornamelijk carrière maakte bij Gentse muziek- en toneelverenigingen en het Gentse muziekonderwijs. Hij componeerde samen met zijn oom Hippoliet Van Peene (1811-1864, die de tekst schreef) De Vlaamse Leeuw (ca. 1845-1847). De eerste twee strofen hiervan zijn sinds 1985 het volkslied van de Vlaamse Gemeenschap.
Miry schreef zich in 1835 in bij het nieuwe Gentse conservatorium en speelde sinds 1840 bij het orkest van de Gentse opera (als slagwerker en als tweede violist (1843)). Hij componeerde en dirigeerde voor het toneelgezelschap Broedermin en Taelijver en werd bestuurder van het koor de Melomanen, waarmee hij nationaal en internationaal successen boekte. In 1849 werd Miry assistent-dirigent aan de Gentse opera waar hij instond voor het lichtere muziektheater. Hij dirigeerde ook in Waux-Hall in Brussel (1857).
Aan het Gentse conservatorium werd Miry in 1857 dirigent, docent en onderdirecteur (1871). Miry was muziekleraar (1868), in 1875 inspecteur van het Gentse muziekonderwijs en in 1881 inspecteur van het Vlaamse muziekonderwijs.
Miry componeerde meer dan 1000 stukken (opera’s, operettes, vaudeville, liederen, kinderliedjes, symfonieën, kamermuziek, …), waarvan ongeveer de helft met Nederlandstalige teksten. Zijn grote verdienste ligt in het ontwikkelen van het Nederlandstalig oeuvre in België. Vier jaar na zijn overlijden werd op het Gentse Casinoplein een herdenkingszuil met zijn borstbeeld opgericht.

Karel Mirystraat (Gent) op Google maps
Biografie van Karel Miry bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek

Miriam Makebaplein, Gent

miriammakeba.jpg

Miriam Makeba (1932-2008) was een Zuid-Afrikaanse zangeres en burgerrechtenactiviste. Ze begon in de jaren 50 op te treden in diverse formaties (Cuban Brothers, Manhattan Brothers, The Skylarks) met een gevarieerd repertoire (popsongs, jazz, traditionele Afrikaanse songs). In 1956 verscheen haar eerste solo-single (Duze/Thande). Makeba zong twee nummers in de anti-apartheidsfilm Come Back, Africa (1959) van de Amerikaanse cineast Lionel Rogosin. De film zorgde voor internationale bekendheid met concerten in New York en Londen. Ze verhuisde naar New York en werd verbannen uit Zuid-Afrika (in 1962 werd haar paspoort ingetrokken). In 1960 verscheen haar eerste van 23 solo-lp’s. Daarbij bracht ze een internationaal repertoire van wereldmuziek met vooral Afrikaanse, maar ook Latijns-Amerikaanse, Europese, Aziatische muziek. Ze werkte tijdens haar carrière samen met onder anderen Harry Belafonte, Dizzy Gillespie, Nina Simone. In 1967 had ze wereldwijd succes met het nummer Pata pata.
Haar huwelijk met burgerrechtenactivist Stokely Carmichael dwarsboomde haar carrière in de Verenigde Staten en het gezin verhuisde in 1969 naar Guinee. In Afrika werd ze omwille van haar inzet voor burgerrechten het gezicht van de dekolonisering en kreeg ze het epitheton ‘Mama Africa’. In 1985 verhuisde Makeba naar Brussel om pas in 1990, op uitnodiging van Nelson Mandela, naar Zuid-Afrika terug te keren.

Miriam Makebaplein (Gent) op Google maps

Lieven Duvoselstraat, Gent

lieven_duvosel.jpgLieven Duvosel (1877-1956) was een Belgisch componist en dirigent. Hij studeerde aan de conservatoria van zijn geboortestad Gent, Antwerpen en Parijs. In 1908 werd hij aangesteld als muziekleraar bij de Gentse stadsscholen. Hij engageerde zich in het Gentse muziekleven, organiseerde liederenavonden voor het Willemsfonds en dirigeerde bij muziekvereniging de Melomanen.
Omwille van zijn activisme vluchtte Duvosel na Wereldoorlog I naar Duitsland en later naar Nederland waar hij actief was bij diverse muziekverenigingen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog keerde hij naar België terug.
Duvosel componeerde onder meer symfonische composities, koormuziek, liederen (op tekst van onder anderen René De Clercq). De meeste van zijn composities bevinden zich in de bibliotheek van het Antwerps conservatorium.

Lieven Duvoselstraat (Gent) op Google maps
Biografie van Lieven Duvosel bij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek

Eugene Ysayelaan, Anderlecht

ysaye

Eugène-Auguste Ysaÿe (1858-1931) was een Belgisch violist, dirigent en componist. Hij kende een internationale carrière als vioolvirtuoos en als dirigent. Ysaÿe studeerde bij violisten Henryk Wieniawski (in Brussel) en Henri Vieuxtemps (in Parijs). In 1879 startte zijn internationale carrière en werd hij leider van de Bilse’sche Kapelle in Berlijn en ging op tournee met pianist Anton Rubinstein in Scandinavië en Rusland.
Van 1883 tot 1886 verbleef Ysaÿe in Parijs en kwam in nauw contact met componisten. Onder anderen César Franck, Claude Debussy, Camille Saint-Saëns, Gabriel Fauré, Ernest Chausson droegen composities aan hem op. Van 1896 tot 1898 doceerde hij viool aan het Brussels conservatorium en van 1918 tot 1922 was hij dirigent bij het Cincinnati Symphonic Orchestra.
Ysaÿe was de vioolleraar van koningin Elisabeth (1876-1965), die in 1937 als hulde aan hem een vioolconcours inrichtte: de Eugène Ysaÿewedstrijd, in 1951 herdoopt tot Koningin Elisabethwedstrijd.

De Eugene Ysayelaan (Anderlecht) op Google maps

Joris Dumeryplein, Brugge

dumeryplein.jpg

Joris Dumery (ook: Georges Duméry, Georg Du Mery) (1715-1787) was een klokkengieter in Antwerpen en Brugge. Hij wordt beschouwd als de stamvader van een klokkengietersgeslacht uit Brugge. Joris Dumery leverde een aantal grote opdrachten, zoals de beiaard van Brugge (na de torenbrand van 1741) en goot ook klokken voor tal van andere beiaarden en luidklokken voor torens over heel België. In Brugge werd een deel van de Boeveriestraat in 1989 omgedoopt tot Joris Dumeryplein en werd een staketsel met een in 1742 gegoten klok van Joris Dumery geplaatst. In de Boeveriestraat waren van in de 16de eeuw klokkengieters actief geweest.

Joris Dumeryplein (Brugge) op Google maps

Schubertlaan, Brecht

schubert

Franz Schubert (1797-1828) was een Oostenrijks componist. Van 1808 tot 1813 vervoegde hij als zanger de keizerlijke kapel in Wenen en kreeg er privélessen van Antonio Salieri (1750-1825). In 1814 begon hij met componeren. Vanaf 1821 werden zijn composities uitgegeven, wat hem enige inkomsten verschafte, maar Schubert leefde over het algemeen van steun van vrienden.
Schubert was zeer productief en schreef een ruim scala aan muziekwerken: symfonieën, werken voor orkest, kamermuziek, pianomuziek, missen, opera, koormuziek en liederen. Vooral in dit genre drukte hij zijn stempel, waarbij hij het werk van dichters als J.W. von Goethe, F. Schiller, H. Heine, J. Mayrhofer en W. Müller op muziek zette. De interesse voor Schuberts werk bleef relatief beperkt tijdens zijn leven maar groeide enkele decennia na zijn dood.

Schubertlaan (Brecht) op Google maps